Netzwörterbuch (SASS Plattdeutsch)

Hochdeutsch

Plattdeutsch

direkte Treffer

Substantive

Ausstand [Streik]

Striek m (alt), Pl.: Strieks

Streik

Striek m (alt), Pl.: Strieks

Ausdrücke, Redensarten, Wendungenanzeigen

weitere Treffer anzeigen

weitere Treffer

Substantiveanzeigen

Verbenanzeigen

Infinitiv; Imperativ (sg, pl)	Person	Präsens	Präteritum	Partizip II
strieken; striek, striekt	ik	striek	streek	streken
	du	strickst/striekst	streekst
	he/se/dat	strickt/striekt	streek
	wi/ji/Se/se	striekt (strieken)	streken

Infinitiv; Imperativ (sg, pl)	Person	Präsens	Präteritum	Partizip II
strieken; striek, striekt	ik	striek	streek	streken
	du	strickst/striekst	streekst
	he/se/dat	strickt/striekt	streek
	wi/ji/Se/se	striekt (strieken)	streken

Infinitiv; Imperativ (sg, pl)	Person	Präsens	Präteritum	Partizip II
strieken; striek, striekt	ik	striek	streek	streken
	du	strickst/striekst	streekst
	he/se/dat	strickt/striekt	streek
	wi/ji/Se/se	striekt (strieken)	streken

Infinitiv; Imperativ (sg, pl)	Person	Präsens	Präteritum	Partizip II
strieken; striek, striekt	ik	striek	streek	streken
	du	strickst/striekst	streekst
	he/se/dat	strickt/striekt	streek
	wi/ji/Se/se	striekt (strieken)	streken

Infinitiv; Imperativ (sg, pl)	Person	Präsens	Präteritum	Partizip II
strieken; striek, striekt	ik	striek	streek	streken
	du	strickst/striekst	streekst
	he/se/dat	strickt/striekt	streek
	wi/ji/Se/se	striekt (strieken)	streken

Infinitiv; Imperativ (sg, pl)	Person	Präsens	Präteritum	Partizip II
strieken; striek, striekt	ik	striek	streek	streken
	du	strickst/striekst	streekst
	he/se/dat	strickt/striekt	streek
	wi/ji/Se/se	striekt (strieken)	streken

Infinitiv; Imperativ (sg, pl)	Person	Präsens	Präteritum	Partizip II
strieken; striek, striekt	ik	striek	streek	streken
	du	strickst/striekst	streekst
	he/se/dat	strickt/striekt	streek
	wi/ji/Se/se	striekt (strieken)	streken

Infinitiv; Imperativ (sg, pl)	Person	Präsens	Präteritum	Partizip II
strieken; striek, striekt	ik	striek	streek	streken
	du	strickst/striekst	streekst
	he/se/dat	strickt/striekt	streek
	wi/ji/Se/se	striekt (strieken)	streken

Infinitiv; Imperativ (sg, pl)	Person	Präsens	Präteritum	Partizip II
strieken; striek, striekt	ik	striek	streek	streken
	du	strickst/striekst	streekst
	he/se/dat	strickt/striekt	streek
	wi/ji/Se/se	striekt (strieken)	streken

Infinitiv; Imperativ (sg, pl)	Person	Präsens	Präteritum	Partizip II
strieken; striek, striekt	ik	striek	streek	streken
	du	strickst/striekst	streekst
	he/se/dat	strickt/striekt	streek
	wi/ji/Se/se	striekt (strieken)	streken

Infinitiv; Imperativ (sg, pl)	Person	Präsens	Präteritum	Partizip II
strieken; striek, striekt	ik	striek	streek	streken
	du	strickst/striekst	streekst
	he/se/dat	strickt/striekt	streek
	wi/ji/Se/se	striekt (strieken)	streken

Infinitiv; Imperativ (sg, pl)	Person	Präsens	Präteritum	Partizip II
strieken; striek, striekt	ik	striek	streek	streken
	du	strickst/striekst	streekst
	he/se/dat	strickt/striekt	streek
	wi/ji/Se/se	striekt (strieken)	streken

Infinitiv; Imperativ (sg, pl)	Person	Präsens	Präteritum	Partizip II
strieken; striek, striekt	ik	striek	streek	streken
	du	strickst/striekst	streekst
	he/se/dat	strickt/striekt	streek
	wi/ji/Se/se	striekt (strieken)	streken

Infinitiv; Imperativ (sg, pl)	Person	Präsens	Präteritum	Partizip II
strieken; striek, striekt	ik	striek	streek	streken
	du	strickst/striekst	streekst
	he/se/dat	strickt/striekt	streek
	wi/ji/Se/se	striekt (strieken)	streken

Infinitiv; Imperativ (sg, pl)	Person	Präsens	Präteritum	Partizip II
strieken; striek, striekt	ik	striek	streek	streken
	du	strickst/striekst	streekst
	he/se/dat	strickt/striekt	streek
	wi/ji/Se/se	striekt (strieken)	streken

Infinitiv; Imperativ (sg, pl)	Person	Präsens	Präteritum	Partizip II
strieken; striek, striekt	ik	striek	streek	streken
	du	strickst/striekst	streekst
	he/se/dat	strickt/striekt	streek
	wi/ji/Se/se	striekt (strieken)	streken

Infinitiv; Imperativ (sg, pl)	Person	Präsens	Präteritum	Partizip II
strieken; striek, striekt	ik	striek	streek	streken
	du	strickst/striekst	streekst
	he/se/dat	strickt/striekt	streek
	wi/ji/Se/se	striekt (strieken)	streken

Infinitiv; Imperativ (sg, pl)	Person	Präsens	Präteritum	Partizip II
strieken; striek, striekt	ik	striek	streek	streken
	du	strickst/striekst	streekst
	he/se/dat	strickt/striekt	streek
	wi/ji/Se/se	striekt (strieken)	streken

Infinitiv; Imperativ (sg, pl)	Person	Präsens	Präteritum	Partizip II
strieken; striek, striekt	ik	striek	streek	streken
	du	strickst/striekst	streekst
	he/se/dat	strickt/striekt	streek
	wi/ji/Se/se	striekt (strieken)	streken

Infinitiv; Imperativ (sg, pl)	Person	Präsens	Präteritum	Partizip II
strieken; striek, striekt	ik	striek	streek	streken
	du	strickst/striekst	streekst
	he/se/dat	strickt/striekt	streek
	wi/ji/Se/se	striekt (strieken)	streken

Infinitiv; Imperativ (sg, pl)	Person	Präsens	Präteritum	Partizip II
strieken; striek, striekt	ik	striek	streek	streken
	du	strickst/striekst	streekst
	he/se/dat	strickt/striekt	streek
	wi/ji/Se/se	striekt (strieken)	streken

Infinitiv; Imperativ (sg, pl)	Person	Präsens	Präteritum	Partizip II
strieken; striek, striekt	ik	striek	streek	streken
	du	strickst/striekst	streekst
	he/se/dat	strickt/striekt	streek
	wi/ji/Se/se	striekt (strieken)	streken

Infinitiv; Imperativ (sg, pl)	Person	Präsens	Präteritum	Partizip II
strieken; striek, striekt	ik	striek	streek	streken
	du	strickst/striekst	streekst
	he/se/dat	strickt/striekt	streek
	wi/ji/Se/se	striekt (strieken)	streken

Infinitiv; Imperativ (sg, pl)	Person	Präsens	Präteritum	Partizip II
strieken; striek, striekt	ik	striek	streek	streken
	du	strickst/striekst	streekst
	he/se/dat	strickt/striekt	streek
	wi/ji/Se/se	striekt (strieken)	streken

Infinitiv; Imperativ (sg, pl)	Person	Präsens	Präteritum	Partizip II
strieken; striek, striekt	ik	striek	streek	streken
	du	strickst/striekst	streekst
	he/se/dat	strickt/striekt	streek
	wi/ji/Se/se	striekt (strieken)	streken

Infinitiv; Imperativ (sg, pl)	Person	Präsens	Präteritum	Partizip II
strieken; striek, striekt	ik	striek	streek	streken
	du	strickst/striekst	streekst
	he/se/dat	strickt/striekt	streek
	wi/ji/Se/se	striekt (strieken)	streken

Infinitiv; Imperativ (sg, pl)	Person	Präsens	Präteritum	Partizip II
strieken; striek, striekt	ik	striek	streek	streken
	du	strickst/striekst	streekst
	he/se/dat	strickt/striekt	streek
	wi/ji/Se/se	striekt (strieken)	streken

Infinitiv; Imperativ (sg, pl)	Person	Präsens	Präteritum	Partizip II
strieken; striek, striekt	ik	striek	streek	streken
	du	strickst/striekst	streekst
	he/se/dat	strickt/striekt	streek
	wi/ji/Se/se	striekt (strieken)	streken

Infinitiv; Imperativ (sg, pl)	Person	Präsens	Präteritum	Partizip II
strieken; striek, striekt	ik	striek	streek	streken
	du	strickst/striekst	streekst
	he/se/dat	strickt/striekt	streek
	wi/ji/Se/se	striekt (strieken)	streken

Infinitiv; Imperativ (sg, pl)	Person	Präsens	Präteritum	Partizip II
strieken; striek, striekt	ik	striek	streek	streken
	du	strickst/striekst	streekst
	he/se/dat	strickt/striekt	streek
	wi/ji/Se/se	striekt (strieken)	streken

Infinitiv; Imperativ (sg, pl)	Person	Präsens	Präteritum	Partizip II
strieken; striek, striekt	ik	striek	streek	streken
	du	strickst/striekst	streekst
	he/se/dat	strickt/striekt	streek
	wi/ji/Se/se	striekt (strieken)	streken

Infinitiv; Imperativ (sg, pl)	Person	Präsens	Präteritum	Partizip II
strieken; striek, striekt	ik	striek	streek	streken
	du	strickst/striekst	streekst
	he/se/dat	strickt/striekt	streek
	wi/ji/Se/se	striekt (strieken)	streken

Infinitiv; Imperativ (sg, pl)	Person	Präsens	Präteritum	Partizip II
strieken; striek, striekt	ik	striek	streek	streken
	du	strickst/striekst	streekst
	he/se/dat	strickt/striekt	streek
	wi/ji/Se/se	striekt (strieken)	streken

Infinitiv; Imperativ (sg, pl)	Person	Präsens	Präteritum	Partizip II
strieken; striek, striekt	ik	striek	streek	streken
	du	strickst/striekst	streekst
	he/se/dat	strickt/striekt	streek
	wi/ji/Se/se	striekt (strieken)	streken

Infinitiv; Imperativ (sg, pl)	Person	Präsens	Präteritum	Partizip II
strieken; striek, striekt	ik	striek	streek	streken
	du	strickst/striekst	streekst
	he/se/dat	strickt/striekt	streek
	wi/ji/Se/se	striekt (strieken)	streken

Infinitiv; Imperativ (sg, pl)	Person	Präsens	Präteritum	Partizip II
strieken; striek, striekt	ik	striek	streek	streken
	du	strickst/striekst	streekst
	he/se/dat	strickt/striekt	streek
	wi/ji/Se/se	striekt (strieken)	streken

Infinitiv; Imperativ (sg, pl)	Person	Präsens	Präteritum	Partizip II
strieken; striek, striekt	ik	striek	streek	streken
	du	strickst/striekst	streekst
	he/se/dat	strickt/striekt	streek
	wi/ji/Se/se	striekt (strieken)	streken

Infinitiv; Imperativ (sg, pl)	Person	Präsens	Präteritum	Partizip II
strieken; striek, striekt	ik	striek	streek	streken
	du	strickst/striekst	streekst
	he/se/dat	strickt/striekt	streek
	wi/ji/Se/se	striekt (strieken)	streken

Infinitiv; Imperativ (sg, pl)	Person	Präsens	Präteritum	Partizip II
strieken; striek, striekt	ik	striek	streek	streken
	du	strickst/striekst	streekst
	he/se/dat	strickt/striekt	streek
	wi/ji/Se/se	striekt (strieken)	streken

Infinitiv; Imperativ (sg, pl)	Person	Präsens	Präteritum	Partizip II
strieken; striek, striekt	ik	striek	streek	streken
	du	strickst/striekst	streekst
	he/se/dat	strickt/striekt	streek
	wi/ji/Se/se	striekt (strieken)	streken

Infinitiv; Imperativ (sg, pl)	Person	Präsens	Präteritum	Partizip II
strieken; striek, striekt	ik	striek	streek	streken
	du	strickst/striekst	streekst
	he/se/dat	strickt/striekt	streek
	wi/ji/Se/se	striekt (strieken)	streken

Infinitiv; Imperativ (sg, pl)	Person	Präsens	Präteritum	Partizip II
strieken; striek, striekt	ik	striek	streek	streken
	du	strickst/striekst	streekst
	he/se/dat	strickt/striekt	streek
	wi/ji/Se/se	striekt (strieken)	streken

Infinitiv; Imperativ (sg, pl)	Person	Präsens	Präteritum	Partizip II
strieken; striek, striekt	ik	striek	streek	streken
	du	strickst/striekst	streekst
	he/se/dat	strickt/striekt	streek
	wi/ji/Se/se	striekt (strieken)	streken

Infinitiv; Imperativ (sg, pl)	Person	Präsens	Präteritum	Partizip II
strieken; striek, striekt	ik	striek	streek	streken
	du	strickst/striekst	streekst
	he/se/dat	strickt/striekt	streek
	wi/ji/Se/se	striekt (strieken)	streken

Infinitiv; Imperativ (sg, pl)	Person	Präsens	Präteritum	Partizip II
strieken; striek, striekt	ik	striek	streek	streken
	du	strickst/striekst	streekst
	he/se/dat	strickt/striekt	streek
	wi/ji/Se/se	striekt (strieken)	streken

Infinitiv; Imperativ (sg, pl)	Person	Präsens	Präteritum	Partizip II
strieken; striek, striekt	ik	striek	streek	streken
	du	strickst/striekst	streekst
	he/se/dat	strickt/striekt	streek
	wi/ji/Se/se	striekt (strieken)	streken

Infinitiv; Imperativ (sg, pl)	Person	Präsens	Präteritum	Partizip II
strieken; striek, striekt	ik	striek	streek	streken
	du	strickst/striekst	streekst
	he/se/dat	strickt/striekt	streek
	wi/ji/Se/se	striekt (strieken)	streken

Infinitiv; Imperativ (sg, pl)	Person	Präsens	Präteritum	Partizip II
strieken; striek, striekt	ik	striek	streek	streken
	du	strickst/striekst	streekst
	he/se/dat	strickt/striekt	streek
	wi/ji/Se/se	striekt (strieken)	streken

Infinitiv; Imperativ (sg, pl)	Person	Präsens	Präteritum	Partizip II
strieken; striek, striekt	ik	striek	streek	streken
	du	strickst/striekst	streekst
	he/se/dat	strickt/striekt	streek
	wi/ji/Se/se	striekt (strieken)	streken

Infinitiv; Imperativ (sg, pl)	Person	Präsens	Präteritum	Partizip II
strieken; striek, striekt	ik	striek	streek	streken
	du	strickst/striekst	streekst
	he/se/dat	strickt/striekt	streek
	wi/ji/Se/se	striekt (strieken)	streken

Adjektive und Adverbienanzeigen

Ausdrücke, Redensarten, Wendungenanzeigen

zum Seitenanfang