| Infinitiv; Imperativ (sg, pl) | Person | Präsens | Präteritum | Partizip II |
|---|---|---|---|---|
| veroorsaken; veroorsaak, veroorsaakt | ik | veroorsaak | veroorsaak (veroorsaakde) | veroorsaakt |
| du | veroorsaakst | veroorsaakst (veroorsaakdest) | ||
| he/se/dat | veroorsaakt | veroorsaak (veroorsaakde) | ||
| wi/ji/Se/se | veroorsaakt (veroorsaken) | veroorsaken (veroorsaakden) |
| Infinitiv; Imperativ (sg, pl) | Person | Präsens | Präteritum | Partizip II |
|---|---|---|---|---|
| veroorsaken; veroorsaak, veroorsaakt | ik | veroorsaak | veroorsaak (veroorsaakde) | veroorsaakt |
| du | veroorsaakst | veroorsaakst (veroorsaakdest) | ||
| he/se/dat | veroorsaakt | veroorsaak (veroorsaakde) | ||
| wi/ji/Se/se | veroorsaakt (veroorsaken) | veroorsaken (veroorsaakden) |
| Deklination |
|---|
| sakenkünnige, sakenkünnigen |
| Komparation |
|---|
| sakenkünniger, sakenkünnigst |
| Deklination |
|---|
| sakenkünnige, sakenkünnigen |
| Komparation |
|---|
| sakenkünniger, sakenkünnigst |
| Deklination |
|---|
| sakenkünnige, sakenkünnigen |
| Komparation |
|---|
| sakenkünniger, sakenkünnigst |
| Deklination |
|---|
| sakenkünnige, sakenkünnigen |