Netzwörterbuch (SASS Plattdeutsch)

Hochdeutsch

Plattdeutsch

direkte Treffer

Verben

klieben

klöven [œʏ]

Infinitiv; Imperativ (sg, pl)	Person	Präsens	Präteritum	Partizip II
klöven; klööv, klöövt	ik	klööv	klööv (klöövde)	klöövt
	du	klöövst	klöövst (klöövdest)
	he/se/dat	klöövt	klööv (klöövde)
	wi/ji/Se/se	klöövt (klöven)	klöven (klöövden)

(in Klammern regionale Nebenformen)

zum Seitenanfang